MARC TIMÓN
(Castelló d’Empúries, España 1980)
Lux Ex Machina
(2026) – Estrena absoluta – 9’
Encargo de L’Auditori
FRANCO CESARINI
(Bellinzona, Suiza 1961)
ConcERTO Rococò
para flauta y banda de concierto, op.40 (2011) – 21’
1. Toccata
2. Élégie
3. Gigue en rondeau
PAUSA 20’
SALVADOR BROTONS
(Barcelona, España 1959)
Sinfonía n. 6 “Concisa”, op.122
(2011) – 26′
I. Frontal
II. Seguici
III. Scherzo
IV. Passacaglia
V. Finale
BANDA MUNICIPAL DE BARCELONA
José R. Pascual-Vilaplana, dirección
Francisco López, flauta
CLARINETES Manuel Martínez, solista / Natalia Zanón, solista / Juan Bautista Faubel / Victoria Gonzálvez / German Guillén / Montserrat Margalef / Joan Tormo / Clara Vilanova / Alexandre Escrivà*/ Rubén Raimundo* / Laia Santamaria* / Jordi Casas* / Claudia García*/ Francisco Rodríguez* / Jorge Iznardo, requinto, / Martí Guasteví, clarinete alto / José Vicente Montesinos, clarinete bajo · SAXOFONES Maurici Esteller, soprano / Dani Molina, alto solista / Marta Romero / Armand Franco, tenor / José Jaime Rivera, tenor/ Pablo González*, tenor / Joan Soler, saxo bajo · FLAUTAS Manel Reyes, solista / Elisabet Franch* / Núria Ferrer*, flautín OBOES Sara Nogueroles* / Eloi Cid*/ Maria José Meniz*, cuerno inglés · FAGOTS Daniel Ortuño / Xavier Cervera / Laura Guasteví*, contrafagot · TROMPES Claudia Cobos, solista / Abdó Sancho, solista / German Izquierdo / Miguel Zapata / Carlos Lizondo · TROMPETAS Y FISCORNOS Ramon Figueras, solista / Jesús Munuera, solista / Maurici Albàs / Santiago Gozálbez / Jesús Pascual / Carlos Navarro* / Tomás Tena* · TROMBONES Emilio Almenar, solista / Andrea Escrig*, solista / Francesc Ivars / Francisco Palacios, bajo · BOMBARDINOS Rubén Zuriaga, solista / David Pantín · TUBAS Francisco Javier Molina, solista / Toni Chelvi / Alejandro Sala* · CONTRABAJOS Enric Boixadós / Toni Cubedo · TIMBALES Ferran Carceller, solista · PERCUSIÓN Mateu Caballé, solista / Alejandro Llorens / Miquel Vich*/ Mario Garcia* · ARPA Laura Boschetti* · PIANO Jordi Farran*
DIRECTOR TÉCNICO Joan Xicola
COORDINADORA EJECUTIVA Yaiza Cortés
ENCARGADA Montserrat Margalef
ARCHIVERA Àlex Fernández
RESPONSABLE DE ESCENA Albert Martínez
TÉCNICO DE ESCENA Ramon Torlà
*Colaborador/a
COMENTARIO
por José R. Pascual-Vilaplana
LA ESPIRAL CREATIVA
Escribir una partitura es siempre el momento final de un periodo de reflexión, de un anhelo que quiere crecer y de una especie de deseo de esperanza en lo que vendrá. En el concierto de hoy de la BMB encontramos tres composiciones que son testigo de ello y que se adentran en el proceso de espiral que toda composición tiene: beber del pasado o de su entorno para seguir creciendo y evolucionando.
En la celebración del 140.º aniversario de la BMB, se encargan hasta cuatro composiciones para banda que hemos estrenado hoy. Es el turno de un autor catalán, Marc Timón (Castelló d’Empúries, 1980), quizás uno de los creadores musicales más versátiles del panorama actual, muy vinculado a la música de cine, el jazz, la música de cámara y la cobla. Este artista, que combina tanto la dirección como la composición y desarrolla su actividad entre Cataluña y Estados Unidos, nos propone una alegoría sonora de nuestra actualidad con Lux Ex Machina (Luz desde la máquina). Su investigación tímbrica y textural quiere ser un homenaje al ambiente que ha acompañado a la historia de los 140 años de la BMB a través de uno de los cambios más decisivos que ha sufrido el mundo: el papel creciente de la máquina, desde la mecanización industrial hasta los sistemas digitales y algorítmicos. La confrontación de esta experiencia con la humanidad ha generado un tiempo marcado, en palabras del mismo compositor, “por una aceleración extrema y una sobreabundancia de estímulos y la sensación de que el tiempo se escurre por nuestra alma como nunca antes.La tecnología nos ofrece datos constantes, velocidad y conectividad, pero también genera ruido, desorientación y dependencia. Ante la explosión de internet, la inteligencia artificial y los sistemas automatizados, la pregunta se vuelve inevitable: ¿esta luz realmente nos ilumina o solo nos deslumbra? ¿Nos eleva o nos enturbia la visión?¿Qué nuevas formas de oscuridad esconde?”. La luz de la orquesta de vientos y percusión nos hará reflexionar en torno a esta idea, mediante el virtuosismo y, al mismo tiempo, la transparencia sonora de esta nueva partitura.
La BMB ya ha interpretado varias obras del maestro suizo Franco Cesarini (Bellinzona, 1961), todo un referente de la música bandística de los últimos cuarenta años y que fue objeto de nuestro Retrato de artista en la temporada 2020-2021. Hoy presentamos una partitura muy peculiar, ya que combina su faceta como compositor con la de su constante actividad como flautista. De hecho, su concierto para flauta y banda titulado Concerto Rococò (Concierto rococó) (2013) quiere ser un claro testigo por su amor a la flauta, gestado con sus estudios con el gran flautista suizo Peter-Lukas Graf (1929-2025). No en vano, este eminente músico protagonizó el estreno de la obra en Lugano dirigida por el propio Cesarini. La partitura se adentra en el estilo rococó desarrollado en Francia durante el siglo xviii y que sirve de transición entre el Barroco y el Clasicismo. La elegancia ornamental y la ligereza están presentes en la obra de Cesarini, que, alrededor de tres movimientos representativos de la época del título (Toccata, Elegia y Giga), hace una fusión artesanal entre este estilo y su traducción actual mediante la paleta sonora de la banda. Además, contamos con un solista muy experimentado para hacerlo posible: el solista de flauta de la OBC, el extremeño Francisco López, un músico de gran personalidad artística.
Y para terminar, escucharemos una creación de otro referente catalán y, además, como el compositor anterior, un reconocido flautista: el maestro Salvador Brotons (Barcelona, 1959). En 2011 escribe su Sinfonía n.º 6, Concisa, con la intención de componer una obra de música pura, no demasiado larga y sin demasiados desarrollos ni manipulaciones temáticas, en contraste con su sinfonía anterior, la número 5, Mundus Noster, una partitura programática y de considerable duración. Los cinco movimientos de la Concisa nos presentan otros tantos ambientes que recuerdan a formas clásicas como la sonata, el scherzo o la passacaglia, junto con una música ceremonial para un séquito o un final frenético que recuerda a temas anteriores y cierra, de modo cíclico, la composición. Todos los movimientos reflejan el talante artesanal del maestro Brotons, con un uso consciente y efectivo tanto del contrapunto como del lirismo, en el que aprovecha células melódicas concomitantes que le otorgan una unidad orgánica.
Somos lo que hemos vivido y con ese bagaje empezamos el futuro. La BMB y su historia es toda una muestra de esa resiliencia artística que, en el concierto de hoy, se testimonia de forma traslúcida mediante tres partituras idiomáticas.
Colaboran

